ebbes schwäbisch

November

Schao am ällerfrüahschta Morga
warglet d ´Kender aus de Better
ond se gucket volla Sorga
naus durch ´s Feaschter nach ´m Wetter
jublet aber glei´vor Freud:
"Hurra - ´s reagnet gwiß net heut!"

Nei´ en d´ Hösla, nei´ en d´ Röckla!
"Muadder, richt´ mr fei´ mei´ Söckla
onde mei´ Sonndigskloider na!"
Ond dui werket, was se k´:
Butza, wäscha, bügla, näha,
Bloama brocka, Löckla dreha,
Märschle benda, Kränzle fleachta,
ond se steckt em Bua an reachta
bonta Strauß ens Knopfloch nei´ -
dear sodd doch dr Schöa´schte sei´!
Narr - se brengt sich schiergar om -
bloß dr Vadder - der staht rom.
"Stand doch net so müad dao na!
Sell leit d´ Hos´ ond´s Hemmad, ma´!"

Ond mit Pauka ond mit Blaosa -
d´ Leut, dia deant sich schier vrdrucka -
ziagt dr Feschtzug jetzt durch d´ Straoßa.
Heidenei - dao geit´s zom gucka!
Manch an Alter, dear denkt heut
an sei´ schöana Jugendzeit.

Auf´m Feschtplatz, onder Buacha,
deant sich d´ Leut jetzt Plätzla suacha,
ond nao wöllet d´ Kender zoiga
ihre Spiel ond ihre Roiga
ond sell ka´ net anders sei´:
dao send d´ Alte fescht drbei!

Manch a Vadder ischt beglückt,
wann am End sei´ Jonger siegt,
ond drom kauft´r sich an Stoi´
ond nao bald drauf Nommer zwoi,
weil´r moint - i´ sag´s ui´ grad,
er häb heut sein Ehradag.

D´ Sonn staht zemlich tief em Weschta,
ond drom suacht ma d´ Kender z´samma:
"Kommet - s ischt am End am beschta,
ma macht Schluß en Gottesnama!"
Aber guck, ´s pressiert noh koim,
ond ma wett noh gar net hoim.

Schnell - so´scht welket älle Kränzla,
macht ma noh de letzschte Dänzla.
Ebbes müad, em Herza froh,
ziagt ma z´frieda nao drvo´...
En de Bettla lieget d´ Kender
ond drneaba bonte Bänder.
Von de Sträußla, leis ond sacht,
fallet d´ Blättla en dr Nacht.

Rudolf Weit.

... aus dem Buch "Sodele - sell wärs" von Rudolf Weit

Archiv:

ebbes schwäbisch

November