|
|
Schao am ällerfrüahschta Morga warglet d ´Kender aus de Better ond se gucket volla Sorga naus durch ´s Feaschter nach ´m Wetter jublet aber glei´vor Freud: "Hurra - ´s reagnet gwiß net heut!"
Nei´ en d´ Hösla, nei´ en d´ Röckla! "Muadder, richt´ mr fei´ mei´ Söckla onde mei´ Sonndigskloider na!" Ond dui werket, was se k´: Butza, wäscha, bügla, näha, Bloama brocka, Löckla dreha, Märschle benda, Kränzle fleachta, ond se steckt em Bua an reachta bonta Strauß ens Knopfloch nei´ - dear sodd doch dr Schöa´schte sei´! Narr - se brengt sich schiergar om - bloß dr Vadder - der staht rom. "Stand doch net so müad dao na! Sell leit d´ Hos´ ond´s Hemmad, ma´!"
Ond mit Pauka ond mit Blaosa - d´ Leut, dia deant sich schier vrdrucka - ziagt dr Feschtzug jetzt durch d´ Straoßa. Heidenei - dao geit´s zom gucka! Manch an Alter, dear denkt heut an sei´ schöana Jugendzeit.
Auf´m Feschtplatz, onder Buacha, deant sich d´ Leut jetzt Plätzla suacha, ond nao wöllet d´ Kender zoiga ihre Spiel ond ihre Roiga ond sell ka´ net anders sei´: dao send d´ Alte fescht drbei!
Manch a Vadder ischt beglückt, wann am End sei´ Jonger siegt, ond drom kauft´r sich an Stoi´ ond nao bald drauf Nommer zwoi, weil´r moint - i´ sag´s ui´ grad, er häb heut sein Ehradag.
D´ Sonn staht zemlich tief em Weschta, ond drom suacht ma d´ Kender z´samma: "Kommet - s ischt am End am beschta, ma macht Schluß en Gottesnama!" Aber guck, ´s pressiert noh koim, ond ma wett noh gar net hoim.
Schnell - so´scht welket älle Kränzla, macht ma noh de letzschte Dänzla. Ebbes müad, em Herza froh, ziagt ma z´frieda nao drvo´... En de Bettla lieget d´ Kender ond drneaba bonte Bänder. Von de Sträußla, leis ond sacht, fallet d´ Blättla en dr Nacht.
|
... aus dem Buch "Sodele - sell wärs" von Rudolf Weit
Archiv:
|
|